16.09.2011

CURICO I MAULE oraz SECANO- UPRAWA NA "SUCHO"


Dry farming czyli żadnych irygacji, oraz wino musi dojrzewać 2 lata w winnicy przed wprowadzeniem na rynek,  krzewy zaś muszą być minimum 30 letnie- to zasady Klub Carignan.


            Od dwóch lat 15 winnic produkujących Carignan zrzeszonych jest w tym projekcie. Ma to być platforma do udoskonalenia ich pracy, wymiany pomysłów, doświadczeń, a przede wszystkim ustabilizowania i wykreowania imagu chilijskiego Carignan.
Carignan

Co jest takiego wyjątkowego, w tej odmianie, co sprawia, że mówi się o niej co raz więcej? Carignan w kieliszku to kolor, fenomenalny, zdecydowany, błyszczący, burgundowy. To kwasowość, ph wina sięga 3,2 po wcześniejszej malolaktycznej fermentacji. Ma świeżość aromatów, nos daje kompleksowy, od nut dojrzewających wiśni, przez te dojrzałe, krwiste, po wiśnie w likierze skryte w objęciach czekoladowej pralinki, gdy dojrzewa nabywa także nuty drzewa boldo, tradycyjnego chilijskiego drzewa, którego suszone liście dają napar odrobinę cytrusowy, wyraźnie ziołowy, drzewny, pity tradycyjnie na lepsze trawienie. Boldo dumnie porasta brzegi rzek w Maule.
W ustach Carignan oszałamia wspaniałą koncentracją tanin i kwasowości. Pablo Morandé porównał Carignan do rycerza, dzielnego, w zbroi, z charakterem, ale pod zbroją jest on młodym , dzielnym chłopakiem, jego żywiołem są lasy, pola, rzeki, nie jest nobliwym panem z miejskiej dżungli. Dlatego Carignan stanowi tak subtelne połączenie z kuchnią prostą, świeżą, niewyrafinowaną, domową, jak jagnięcina, indyk, czy chilijskie asado ( mięso z rusztu). Genetycznie jest to odmiana silna, mocna, zdecydowana, więc nie da nigdy win delikatnych, a zawsze z charakterem. Doskonale sprawdza się w kupażach. Daje strukturę, buduje też nos.
Carignan i jagnięcina z rusztu- zgrany duet!

Przez dekady w Chile Carignan owocował obok País. Przez wiele lat niezauważany, niedoceniany, nierozumiany, dziś wyrastający na prawdziwą gwiazdę nie tylko Maule, ale i Chile. Kto i kiedy wprowadził Carignan do chilijskich winnic, do dziś jest zagadką. Istnieją hipotezy, że przywędrował wraz z emigrantami z Europy ponad sto lat temu, istnieje również teoria, że po wielkim trzęsieniu ziemi w 1939 roku, rząd starał się wprowadzić nowe europejskie odmiany do uprawy.  Lato w Maule jest gorące i suche, z rześkimi nocami, jesień jest chłodna i deszczowa, daje to w połączeniu z granitowymi glebami profil Carignan 14, 8 alkohol i ph 3,25. Szczep ten pochodzi z Francji, w swej ojczyźnie traktowany pogardliwe jako odmiana kategorii „B”, znalazł swój nowy dom w Chile. Obecnie Carignan to 700h winnic. W Chile pokazał swoje nowe, odmienne, a może prawdzie oblicze, którego nie był w stanie objawić w połączeniu z francuskim terroir? Ale i w Nowym Świecie nie miał Carignan łatwej drogi. Lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte to był makabryczny czas dla Carignan i jego producentów w Maule. Za kilogram winogron płacono 0,05 £. Wino blendowano z País i innymi odmianami, sprzedawano w  5 l butelkach. Wiele upraw, jako nieprzynoszących zysków wycięto. Zachowały się jednak winnice w krzewami 60 letnimi. Dwie apelacje Maule, gdzie króluje Carignan to Cauquenes i Loncomilla. Pionierem w Carignan jakościowym był enolog Pablo Morandé. Wówczas pracujący dla Concha y Toro, zaproponował, aby coś zrobić z tym krzewem, ale nikt go nie słuchał, więc rozpoczął pracę z Carignan w swoje prywatnej winnicy. Pierwszym jakościowym Carignan na rynku było wino z Gillmore Estate w 1995 roku, w dwa lata później Morande wypuścił swoje Aventura. Dziś to wartość mieć w swojej ofercie Carignan, także winnice z innych regionów kupują tu posiadłości, aby produkować wino z tego szczepu. Paradoksalnie przez lata w cieniu Páis, dziś w wielu przypadkach dominuje go dosłownie, bowiem o ile País daje wino dość słabe, to posiada dobre ukorzenienie, i winiarze wykorzystują je do uprawy Carignan.
Curico- winnica Las Pitras

Curico i Maule, te dwie doliny odgrywają istotną rolę w chilijskim winiarstwie. Ze względu na wielkość upraw oraz na zróżnicowanie terroir i odmian winorośli. Ostatnie dekady traktowały je trochę po macoszemu, dziś Curico i Maule jakością win udowadniają, że są w zdecydowanej czołówce win z Chile.  
Południe kraju, a dokładnie okolice Concepcion, to kolebka wina na terenie dzisiejszego Chile. Uprawę winorośli wprowadzili tu Hiszpanie w XVI wieku. Winnice szybko zaczęły się rozprzestrzeniać ku północy w kierunku Talca. Kolonizatorzy wybrali tę część kraju ze względu na opady, nie dysponowali skutecznymi metodami nawadniani winnic, więc zdawali się tylko i wyłącznie na naturę. Tutejsze warunki klimatyczne były  idealne. Przez dekady uprawy zdominowane były przez szczepy o hiszpańskich korzeniach, a zwłaszcza z powszechnie tu królującym País. Ta czerwona odmiana odegrała ważną w rolę w historii winiarstwa tego kraju. Do ubiegłego stulecia, był to najbardziej uprawiany szczep, konsumowany przez rodzimy rynek. Pod koniec XIX zaczęły napływać do Chile inne odmiany europejskie. Wiek XX zdetronizował go przez Cabernet Sauvignon i Carmenere. Dziś Páis wciąż jednak obecny, zwłaszcza na południu kraju, właśnie tu w Maule, oraz niżej w Bio Bio i Itata.
Maule- winnice Gillmore Estate

Dlaczego hiszpańscy kolonizatorzy wybrali właśnie País do warunków Maule? Sam w sobie szczep ten nie daje win olśniewających, a raczej rustykalne, mocno taniczne, o niskiej kwasowości. Ale misjonarze hiszpańscy potrzebowali wino głównie do mszy, a ponieważ Páis przez wysoką taniczność był doskonały do przechowywania przez cały rok, okazał się świetny do ich potrzeb. W innych krajach gdzie kolonizatorzy przywieźli odmianę ze sobą nosi ona  nazwę: w Peru Negra Peruana, w Argentynie Criolla, w Kalifornii Mission.
 Wraz z uzyskaniem niepodległości przez Chile ( rok 2010 był rokiem Bicentenario czyli 200-lecia niepodległości kraju, 18 września świętujemy urodziny kraju), zaczęły napływać do kraju nowe odmiany z Europy a także nowatorska myśl winiarska. Dziś regionu Curico i Maule to połączenie tego, co tradycyjne, co obecne w winiarstwie tu przez 500 lat, jak uprawa bez nawadniania, nie stosowanie żadnych środków chemicznych czy pestycydów, ale i nowoczesne winiarnie, i wciąż nowe projekty, jak poszukiwanie mikro terroir do upraw czy pionowe pozycjonowanie krzewów, mające na celu udoskonalać jakość win. Powstają nowe winnice, gdzie winogrona nigdy wcześniej nie były uprawiane, na kompletnie dziewiczych obszarach, jak Fundo La Primavera -Valdivieso, winnica Ribera del Lago czy Palquibudi należąca do Viñedos Puertas.
Winnica Ribera del Lago

W Curico zaczęło się od katalońskiej marki Miguel Torres, w 1979 roku winnica wybudowała tu pierwszą w dolinie bodegę, nowoczesną a co za tym idzie wprowadziła w regionie powiem nowoczesności. Region usytuowany jest w dolinach czterech rzek: Mataquito, Lontue, Teno i Claro. Region ten jest często nazywany chilijskim sercem uprawy winorośli”. Jest to, bowiem jeden z najstarszych regionów winiarskich w kraju. Blisko 200 km na południe od Santiago. Maule – to największy region winiarski Chile 28.500 h. Oba regiony oferują szeroka gamę terroir, liczne sub-strefy z odmiennymi warunkami klimatycznymi i typami gleby. Wpływają na to Andy oraz Pacyfik. Całkowita powierzchnia upraw w Curico wynosi 17,143 ha a w Maule 33,441 ha. Dominujące białe odmiany to: Sauvignon Blanc, Chardonnay, Semillon, Sauvignon Vert w Curico i Moscatel de Alejandria w Maule, Riesling, Viognier oraz czerwone: Cabernet Sauvignon, Merlot, Pais, Carmenere, Cot ( Malbec), Pinot Noir, Syrah, Cabernet Franc, Carignan.
Artesania de Rari- kobiety tylko z tej miejscowości w Maule wyrabiają ozdoby  z końskiego barwionego włosia,

Maule to bardzo szczególny i wyjątkowy region Chile. Tajemniczy, romantyczny, pierwotny, fascynujący. Wszystko ma tu swój rytm, ludzie są dumni, pracowici, szczerzy, pielęgnujący tradycje i wartości, przekazywane z ojca na syna. To, co mnie urzekło, to jak dumnie, odważnie i godnie Maule podnosi się po lutowym trzęsieniu ziemi rok temu. Było silne, żywioł zniszczył wiele zabudowań i winnic, ale w Maule nikt nie narzeka, nie użala się nad swoim losem, mimo, że wiele osób straciło dosłownie dach nad głową ( w wielu przypadkach adobe- starodawny typ zabudowy ze specjalnie wypalanej cegły). 
Dom z adobe, zniszczony podczas ubiegłorocznego trzęsienia ziemi 

Ich mottem jest praca, pokora, uśmiech na twarzy i patrzenie w przyszłość. Z relacji winiarzy wiem, że w lutym ub.r. ludzie martwili się nie o swoje dobytki, a o uprawy, pod koniec na przełomie lutego i marca rozpoczyna się winobranie. Oni stanęli w obliczu zniszczonych winnic, tanków i dojrzałych gron, gotowych do zbioru. Organizowali się w grupy, kto miał dach nad głową, tam gościł kobiety i dzieci, one gotowały i zajmowały się pociechami, a mężczyźni zbierali winogrona, składowali je u tego winiarza, który miał beczki, tanki nieuszkodzone. To jest właśnie duch Maule. Natura stanowi tło do codzienności, ale kreuje rzeczywistość. Chociażby przez trzęsienia ziemi. Dziś Maule to nowoczesność: nowe technologie, nowe uprawiane odmiany ale i 500 lat tradycji, uprawa bez nawadniania ( seco- dry farming).
Krzew Pais ponad 50 letni

Noty degustacyjne ośmiu Carignan z Maule:




Meli Carignan 2008 Wino ciekawe, doskonale zrobione, z przejmującym kolorem, ekspresyjnym nosem, odrobinę ubarwionym aromatami kwiatowymi; w ustach z rustykalny charakter, ziemiste, ale zgrabnie ułożone, krągłe, zrównoważone i długie wino.




Viña Morandé Carignan Edición Limitada 2007 Wino o spektakularnym nosie, przypominającym olfaktoryczną feerię barw, nos pełen owoców, wino długie, eleganckie, aksamitne.





Canepa Genovino Carignan 2008- bardziej beczkowe, mleczne, jak deser jogurtowy z owocami, jeżyny, maliny. Dobra struktura, długie, dobry balans, dość przyjemne.




Valdivieso Eclat 2008 dość świeże, długie, przyjazne ale nos "przytłoczony", za mało świeży. 







Miguel Torres Cordillera 2007 Trochę za nachalne w ustach, agresywne, mocne, żywe, nos za mało ekspresyjny. Generalnie wino radosne.









Lomas de Cauquenes 2007 Z nutą apteczną, której osobiście w winach nie lubię, ale dość przyzwoite usta, wino  długie, taniny łagodne,  subtelne





Gillmore Estate Carginan 2007 Surowe, pionowe, świeże, dobry balans, długie. Eleganckie wino. 







Odfjell Orzada 2006 Ubogi nos wina, ale w ustach aksamitne i to wiele wynagradza. Dobre wino do posiłku.


Chile, Feliz Bicenteario y 1!